Εδωσε το παρασύνθημα έναρξης της προεκλογικής περιόδου ο Κυριάκος Μητσοτάκης, με την επίσκεψη στον Βόλο και δεν καταδέχτηκε να συναντηθεί με τους παραγωγικούς φορείς . Θεωρώ αυτή την απαξίωση τεράστια προσβολή.
Λέξη δεν ακούστηκε για τα προβλήματα του Νομού και της πόλης που έχουν διαλύσει το κοινωνικό ιστό. Στον Βόλο, το 2019, όταν διεκδικούσε την πρωθυπουργία, μας είπε ότι η παραγωγική Ελλάδα χτυπήθηκε βάναυσα κατά την περίοδο της κρίσης και στόχος της Νέας Δημοκρατίας ήταν να δημιουργήσει θέσεις εργασίας μέσω μιας έκρηξης ιδιωτικών επενδύσεων. Ηθελε ισχυρή πολιτική εντολή ,την έλαβε και μέχρι σήμερα δεν υπάρχει εισροή ούτε ενός ευρώ.
Η επιδοματική πολιτική έγινε η σημαία του και η ύπαρξη της κυβέρνησής του. Για τις δημόσιες επενδύσεις δεν υπάρχει λόγος αναφοράς από την πλευρά μου. Ακόμα και ο περιφερειακός είναι στο τέλμα, με την αδιαφορία του υπουργού Υποδομών και των πολιτικών εκπροσώπων του στην αυτοδιοίκηση.
Είχε δεσμευτεί ο κ. Μητσοτάκης για πολιτικές αναβάθμισης της δημόσιας παιδείας και μας ειχε πει το 2019 ότι κανένα παιδί δεν θα έμενε εκτος παιδικών σταθμών. Η δημόσια παιδεία βαδίζει στο κενό με πολιτικές που δεν έχουν ευρωπαϊκό εκσυγχρονισμό, αλλά εμμονικό προσανατολισμό.
Για το λιμάνι του Βόλου είχε ταχθεί υπέρ των ιδιωτικών επενδύσεων και μας είχε παρουσιάσει ως παράδειγμα εκμετάλλευσης τον ΚΟΣΚΟ στον Πειραιά. Αυτό που μας επιφυλάσσει τελικά ως επένδυση είναι η εγκατάσταση μονάδας LNG κυριολεκτικά μέσα στα σπίτια μας.
Εγκατέλειψε την υγεία σε καιρό πανδημίας και μάλιστα σε μια πόλη που είχε να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα και τον καρκίνο που προκαλεί η ρύπανση.
Η χώρα του κ. Μητσοτάκη είναι μη παραγωγική, είναι μια χώρα που δεν δίνει ευκαιρίες σε όλους, με περισσότερες κοινωνικές ανισότητες, μια Ελλάδα που δεν γεφύρωσε τις διαφορές μεταξύ των μεγάλων αστικών κέντρων και της Περιφέρειας.
Εντυπωσιάζομαι από το γεγονός ότι μας κουνάει το δάχτυλο απαιτώντας να αφήσουμε πίσω μας την γκρίνια, τον διχασμό που ο ίδιος καλλιεργεί και να σταματήσουμε την αντιπολίτευση γιατί όλα του φαίνονται μίζερα. Ζει πραγματικά σε έναν κόσμο διαφορετικό από τον δικό μας και δεν το επισημαίνω για να τονίσω την ταξικότητα, αλλά γιατί πιστεύω πως ο κόσμος του κ. Μητσοτάκη δεν υπάρχει.
Για όλους εμάς όμως η πραγματικότητα είναι σκληρή και την διαμορφώνει ο ίδιος μη αντιλαμβανόμενος δυστυχώς πως η χώρα δεν είναι η νεκρή φύση της πολιτικής του.
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου